شما اینجا هستید: خانه » بانک داروها » داروهای ضد سل ANTITUBERCULOSIS DRUGS 

داروهای ضد سل ANTITUBERCULOSIS DRUGS 


جهت مشاهده اطلاعات دارویی ، بر روی نام دارو کلیک نمایید


 

کاپرئومايسين Capreomycin

سيکلوسرين Cycloserine

اتامبوتول Ethambutol HCI

ايزونيازيد Isoniazid

پيرازين‌ آميد Pyrazinamide

ريفامپين (Rifampin (Rifampicin

استرپتومايسين‌ Streptomycin

 

 

 


کاپرئومایسین

 

 موارد مصرف‌: اين‌ دارو همراه‌ با سايرداروهاي‌ ضد سل‌ در موارد عفونت‌ مقاوم‌به‌ داروهاي‌ انتخاب‌ اول‌ مصرف‌ مي‌شود.                                                                                                                                                                                                                  

• فارماکوکينتيک‌: از آنجا که‌ جذب‌ خوراکي‌اين‌ دارو ناکافي‌ است‌، بايد از راه‌ تزريقي‌مصرف‌ شود. اوج‌ غلظت‌ سرمي‌ دارو ۲ ـ ۱ساعت‌ بعد از تزريق‌ عضلاني‌ حاصل‌مي‌شود. نيمه‌ عمر دارو ۶ ـ ۳ ساعت‌ است‌که‌ در صورت‌ عيب‌ کار کليه‌، طولاني‌ترخواهد شد. دفع‌ دارو عمدتا کليوي‌ است‌ ودرصد کمي‌ از دارو از طريق‌ صفرا دفع‌مي‌گردد. کليوي‌ است‌ ودرصد کمي‌ از دارو از طريق‌ صفرا دفع‌مي‌گردد.                                                                                                                                                                                                                            

• هشدارها:

۱ ـ در صورت‌ ابتلاي‌ بيمار به ‌نارسايي‌ کبدي‌، کليوي‌ يا شنوايي‌ ، اين‌ دارو بايد با احتياط فراوان‌ مصرف‌ شود.                                                                                                      

۲ ـ انجام‌ آزمونهاي‌ سنجش‌ کار کبد، کليه‌، شنوايي‌ و بخش‌ حلزوني‌ گوش‌ ووضعيت‌ الکتروليت‌ها در فواصل‌ منظم‌توصيه‌ مي‌شود.                                                                                                                                                                                                    

• عوارض‌ جانبي ‌: واکنش ‌هاي‌ حساسيت ‌مفرط شامل‌ کهير و بثورات‌ جلدي‌، افزايش‌ يا کاهش‌ گلبول‌هاي‌ سفيد خون‌ و بندرت‌ کاهش‌ پلاکت‌هاي‌ خوني‌، تغيير در نتايج ‌آزمونهاي‌ کار کبد ، مسموميت‌ کليوي ‌، اختلال‌ در الکتروليتها ، کاهش‌ شنوايي‌ همراه‌ با وزوز گوش‌ و سرگيجه‌ ، انسداد عصب‌ ـ عضله‌ بعد از مصرف‌ مقادير زياد ، درد و سختي‌ در محل‌ تزريق‌ با مصرف‌ اين‌دارو گزارش‌ شده‌ است‌.                                                                                                                                                                                                                  

• تداخل‌هاي‌ دارويي‌: خطر بروز مسموميت‌ کليوي‌ و گوشي‌ در صورت‌ مصرف ‌همزمان‌ اين‌ دارو با آمينوگليکوزيدها ، وانکومايسين‌ و سيس‌پلاتين‌ افزايش‌ مي‌يابد.                                                                                                                                                                

• مقدار مصرف‌:                                                                                                  

بزرگسالان‌: مقدار مصرف‌ کاپرئومايسين ‌از راه‌ تزريق‌ عميق‌ عضلاني‌ ۱g/day (نبايداز ۲۰mg/kg تجاوز کند) براي‌ ۴ ـ ۲ ماه‌ وسپس‌ يک‌ گرم‌ در فواصل‌ ۳ ـ ۲ بار در هفته‌ مي‌باشد.                                                                                                                                        

• اشکال‌ دارويي‌:  Powder for Injection (as sulfate): 1g

 

 


سیکلوسرین

 

• موارد مصرف‌: اين‌ دارو همراه‌ با سايرداروهاي‌ ضد سل‌ در موارد عفونت‌ مقاوم‌به‌ داروهاي‌ انتخاب‌ اول‌ مصرف‌ مي‌شود.                                                                                                                                                                                                                    

• مکانيسم‌ اثر: سيکلوسرين‌ يک‌ آنتي‌بيوتيک‌وسيع‌الطيف‌ است‌ که‌ بسته‌ به‌ غلظت‌، ممکن‌است‌ باکتريواستاتيک‌ يا باکتريسيد باشد.اين‌ دارو در مراحل‌ اوليه‌ ساخت‌ ديواره‌سلولي‌ اختلال‌ ايجاد مي‌کند.                                                                                                                                                                                                                                  

• فارماکوکينتيک‌: جذب‌ اين‌ دارو از راه‌خوراکي‌ تقريبا کامل‌ و سريع‌ است‌ و پس‌ ازجذب‌ در اغلب‌ مايعات‌ و بافتهاي‌ بدن‌به‌طور گسترده‌ منتشر مي‌شود. اوج‌ غلظت‌سرمي‌ دارو ۴ ـ ۳ ساعت‌ پس‌ از مصرف‌حاصل‌ مي‌شود. نيمه‌ عمر سيکلوسرين‌حدود ۱۰ ساعت‌ است‌ که‌ در صورت‌ عيب‌کار کليه‌ افزايش‌ مي‌يابد. دفع‌ اين‌ داروعمدتا کليوي‌ است‌.                                                                                                                                                                          

• موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ ابتلاي‌ بيماربه‌ نارسايي‌ شديد کار کليه‌، صرع‌،افسردگي‌، اضطراب‌ شديد، حالات‌سايکوتيک‌ و پورفيري‌، نبايد مصرف‌ شود.                                                                                                                                                                            

• هشدارها:                                                                                                      

۱ ـ مصرف‌ سيکلوسرين‌ درصورت‌ بروز درماتيت‌ آلرژيک‌ يامسموميت‌ CNS بايد قطع‌ شود يا مقدار مصرف‌ آن‌ کاهش‌ يابد.                                                                                          

۲ ـ در صورت‌ ابتلاي‌ بيمار به‌ نارسايي‌کليه‌ بايد مقدار مصرف‌ دارو کاهش‌ يابد ودر صورت‌ شديد بودن‌ بيماري‌، مصرف‌آن‌ قطع‌ شود.                                                                            

۳ ـ در طول‌ دوره‌ درمان‌ بايد عملکرد کليه‌،کبد و فاکتورهاي‌ خوني‌ بيمار پي‌گيري‌شود.                                                                                                                                      

• عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ سيکلوسرين‌ که‌عمدتا نورولوژيک‌ هستند، شامل‌ سردرد،سرگيجه‌، خواب‌ آلودگي‌، لرزش‌ و تشنج‌مي‌باشد. ساير عوارض‌ دارو عبارتند ازپسيکوز، افسردگي‌، بثورات‌ جلدي‌، کم‌خوني‌ مگالوبلاستيک‌ و تغيير در نتايج‌آزمونهاي‌ کار کبد.                                                                                                                                                                        

• تداخل‌هاي‌ دارويي‌: در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ ايزونيازيد با اين‌ دارو، احتمال‌بروز مسموميت‌ CNS افزايش‌ مي‌يابد.سيکلوسرين‌ در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌با فني‌توئين‌، غلظت‌ پلاسمايي‌ فني‌توئين‌ واحتمال‌ بروز مسموميت‌ با اين‌ دارو راافزايش‌ مي‌دهد.                                                                                                                                                                          

• نکات‌ قابل‌ توصيه‌:                                                                                              

۱ ـ در صورت‌ بروز تحريک‌ گوارشي‌، مي‌توان‌ دارو را با غذا مصرف‌ کرد.                                    

۲ ـ بيمار ممکن‌ است‌ تمايل‌ به‌ خودکشي ‌پيدا کند.                                                                                                                                                                              

• مقدار مصرف‌:                                                                                                    

بزرگسالان‌: ابتدا ۲۵۰ ميلي‌گرم‌ هر ۱۲ساعت‌ براي‌ ۲ هفته‌ اول‌ و سپس‌ براساس‌غلظت‌ خوني‌ دارو و پاسخ‌ بيمار به‌ درمان‌تا حداکثر ۵۰۰ ميلي‌گرم‌ هر ۱۲ ساعت‌مصرف‌ مي‌شود.                  

کودکان‌: ابتدا ۱۰mg/kg/day مصرف‌مي‌شود که‌ اين‌ مقدار بايد براساس‌ غلظت‌خوني‌ دارو و پاسخ‌ بيمار به‌ درمان‌ تنظيم‌شود.                                                                                                                                                                                                    

• اشکال‌ دارويي‌:   Capsule or Tablet: 250mg

 


اتامبوتول

 

• موارد مصرف‌: اتامبوتول‌ همراه‌ با سايرداروهاي‌ ضد سل‌ در درمان‌ اين‌ بيماري‌مصرف‌ مي‌شود. در صورتي‌ که‌ خطربروز مقاومت‌ دارويي‌ کم‌ است‌، مي‌توان‌اين‌ دارو را از رژيم‌ درماني‌ حذف‌ کرد.                                                                                                                              

• مکانيسم‌ اثر: اتامبوتول‌ يک‌ آنتي‌بيوتيک‌باکتريواستاتيک‌ است‌ که‌ به‌ نظر مي‌رسددر سنتز RNA تداخل‌ نمايد.                                                                                                                                                                                                                            

• فارماکوکينتيک‌: اين‌ دارو از راه‌ خوراکي‌ به‌سرعت‌ جذب‌ مي‌شود و در اکثر بافتها ومايعات‌ بدن‌ انتشار مي‌يابد. اوج‌ غلظت‌سرمي‌ اتامبوتول‌ ۴ ـ ۲ ساعت‌ پس‌ ازمصرف‌ خوراکي‌ حاصل‌ مي‌شود.نيمه‌عمر اين‌ دارو ۴ ـ ۳ ساعت‌ است‌ که‌ درصورت‌ عيب‌ کار کليه‌ ممکن‌ است‌ تا ۸ساعت‌ افزايش‌ يابد. دفع‌ اين‌ دارو عمدتا کليوي‌ است‌، اما مقاديري‌ از دارو نيز از راه‌مدفوع‌ دفع‌ مي‌گردد.                                                                                                                                  

• موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در کودکان‌ کم‌سن‌ و در بيماران‌ مبتلا به‌ نوريت‌ اپتيک‌ وديد ضعيف‌ نبايد مصرف‌ شود.                                                                                                                                                                                                                            

• هشدارها:                                                                                                      

۱ ـ در صورت‌ ابتلاي‌ بيمار به‌عيب‌ کار کليه‌، بايد مقدار مصرف‌ داروکاهش‌ داده‌ شود.                  

۲ ـ بايد به‌ بيمار تذکر داد که‌ در صورت‌بروز هرگونه‌ تغيير در بينايي‌ بلافاصله‌ به‌پزشک‌ مراجعه‌ نمايد.                                                                                                                      

• عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ جانبي‌ اتامبوتول‌عمدتا مربوط به‌ اختلالات‌ بينايي‌ به‌صورت‌کاهش‌ دقت‌ بينايي‌، کوررنگي‌ و محدودشدن‌ ميدان‌ ديد مي‌باشد که‌ با علايم‌ نوريت‌اپتيک‌، کوررنگي‌ قرمز ـ سبز بروزمي‌نمايد.                                                                                                                                                                                                                            

• نکات‌ قابل‌ توصيه‌:                                                                                              

۱ ـ در صورت‌ بروزتحريک‌ گوارشي‌، مي‌توان‌ دارو را با غذامصرف‌ کرد.                                      

۲ ـ در صورت‌ بروز تاري‌ ديد يا کاهش‌بينايي‌ بايد احتياط کرد و بلافاصله‌ به‌پزشک‌ مراجعه‌ نمود.                                                                                                                            

• مقدار مصرف‌:                                                                                                    

بزرگسالان‌ و کودکان‌: مقدار مصرف‌ اين‌دارو در بزرگسالان‌ و کودکان‌ با سن‌بيشتر از ۶ سال‌ در درمان‌ بدون‌ نظارت‌ درمرحله‌ اول‌ mg/kg/day 25 ـ ۱۵ مي‌باشد. دردرمان‌ تحت‌ نظارت‌ به‌ مقدار ۳۰mg/kg سه‌بار در هفته‌ يا ۴۵mg/kg دو بار در هفته‌مصرف‌ مي‌شود.                                                                                                                                                      

• اشکال‌ دارويي‌:  Film Coated Double Scored Tablet:400mg

 


ایزونیازید

 

• موارد مصرف‌: ايزونيازيد همراه‌ با ساير داروهاي‌ ضد سل‌ در درمان‌ سل‌ و به‌ تنهايي‌ براي‌ پيشگيري‌ از بروز اين‌ بيماري‌مصرف‌ مي‌شود.                                                                                                                                                                                        

• مکانيسم‌ اثر: ايزونيازيد يک‌ آنتي‌بيوتيک‌باکتريواستاتيک‌ است‌ که‌ به‌ نظر مي‌رسد باتداخل‌ در سنتز ديواره‌ سلولي‌ موجب‌ مرگ‌باکتري‌ مي‌شود.                                                                                                                                                                                        

• فارماکوکينتيک‌: اين‌ دارو از راه‌ خوراکي‌ به‌خوبي‌ جذب‌ مي‌شود، اما ممکن‌ است‌ درعبور اول‌ از کبد متابوليزه‌ شود. جذب‌ وفراهمي‌ زيستي‌ اين‌ دارو در صورت‌مصرف‌ همزمان‌ با غذا ممکن‌ است‌ به‌ مقدارقابل‌ ملاحظه‌اي‌ کاهش‌ يابد. پس‌ از جذب‌به‌طور گسترده‌ در بافتها و مايعات‌ بدن‌منتشر مي‌شود. اوج‌ غلظت‌ سرمي‌ دارو ۲ ـ ۱ ساعت‌ بعد از مصرف‌ حاصل‌مي‌شود. نيمه‌ عمر ايزونيازيد متغير وممکن‌ است‌ بين‌ ۵ ـ ۰/۵ ساعت‌ باشد (به‌سرعت‌ استيلاسيون‌ دارو در کبد بستگي‌دارد). دفع‌ دارو عمدتا کليوي‌ است‌.                                                                                                                                                                                                          

• موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در صورت‌ابتلاي‌ بيمار به‌ نارسايي‌ کبدي‌ ناشي‌ ازداروها، نبايد مصرف‌ شود.                                                                                                                                                                                                                                    

• هشدارها: در صورت‌ وجود عيب‌ کار کبد،عيب‌ کار کليه‌، استيلاسيون‌ کند کبدي‌،صرع‌، سابقه‌ سايکوز، اعتياد به‌ الکل‌ وپورفيري‌ با احتياط فراوان‌ مصرف‌ شود.                                                                                                                                                                  

• عوارض‌ جانبي‌: تهوع‌، استفراغ‌، نوريت‌محيطي‌ با مصرف‌ مقادير زياد، نوريت‌اپتيک‌، تشنج‌، حملات‌ سايکوتيک ‌، واکنش‌هاي‌ حساسيت‌ مفرط شامل‌ تب‌ ، اريتم‌ مولتي‌ فرم ‌، پورپورا وآگرانولوسيتوز ، هپاتيت ‌، سندرم‌ شبه‌لوپوس‌ ـ اريتماتوز سيستميک‌ ، پلاگر،زيادي‌ قند خون‌ و ژينکوماستي‌ با مصرف‌اين‌ دارو گزارش‌ شده‌اند.                                                                                                                                                                                                      

• تداخل‌هاي‌ دارويي‌: سميت‌ ايزونيازيد براي‌کبد در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ايزوفلوران‌ با اين‌ دارو افزايش‌ مي‌يابد.داروهاي‌ آنتي‌اسيد جذب‌ ايزونيازيد راکاهش‌ مي‌دهند. در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ اين‌ دارو با سيکلوسرين‌ خطرمسموميت‌ CNS افزايش‌ مي‌يابد . متابوليسم‌ کاربامازپين‌، اتوسوکسيميد وفني‌توئين‌ بوسيله‌ ايزونيازيد مهار مي‌شودو از اينرو اثر اين‌ داروها افزايش‌ مي‌يابد. همچنين ‌، در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ کاربامازپين‌ ، سميت‌ ايزونيازيد براي‌ کبد افزايش‌ مي‌يابد . متابوليسم‌ ديازپام‌ نيزتوسط اين‌ دارو مهار مي‌شود. ايزونيازيداحتمالا غلظت‌ پلاسمايي‌ تئوفيلين‌ راافزايش‌ مي‌دهد.                                                                                                                                                                                                                      

• نکات‌ قابل‌ توصيه‌:                                                                                              

۱ ـ بيمار يا اطرافيان‌ وي‌را بايد از نظر تشخيص‌ علايم‌ اختلال‌ کبدي‌آگاه‌ ساخت‌ و به‌ بيمار يادآور شد، درصورت‌ بروز علايم‌ اين‌ اختلال‌ از جمله‌تهوع‌ مداوم‌، استفراغ‌، بيحالي‌ يا يرقان‌ فورا مصرف‌ ايزونيازيد را قطع‌ و به‌ پزشک‌مراجعه‌ کند.                                                                      

۲ ـ در صورت‌ بروز تحريک‌ گوارشي‌،مي‌توان‌ اين‌ دارو را با غذا مصرف‌ کرد، امادر اين‌ صورت‌ جذب‌ دارو کاهش‌ خواهديافت‌.                                                                                                                                                                                                              

• مقدار مصرف‌: مقدار مصرف‌ اين‌ دارو دردرمان‌ سل‌ از راه‌ خوراکي‌ و عضلاني‌ دررژيم‌هاي‌ مختلف‌ درماني‌ در کليات‌داروهاي‌ ضد سل‌ ذکر شده‌ است‌.براي‌ پيشگيري‌ از بروز سل‌. در بزرگسالان‌ ۳۰۰mg/day و در کودکان‌۱۰mg/kg/day (تا حداکثر ۳۰۰ ميلي‌ گرم‌) ازراه‌ خوراکي‌ يا تزريق‌ عضلاني‌ مصرف‌مي‌شود.                                                                                                                                                                                                              

• اشکال‌ دارويي‌:     Double Scored Tablet: 100mg, 300mg                                                                                             Injection: 1g/10ml

 


پیرازین آمید

 

• موارد مصرف‌: پيرازين‌ آميد همراه‌ با سايرداروهاي‌ ضد سل‌ در درمان‌ اين‌ بيماري‌مصرف‌ مي‌شود.                                                                                                                        

• مکانيسم‌ اثر: اين‌ آنتي‌بيوتيک‌ بسته‌ به‌غلظت‌ و حساسيت‌ ارگانيسم‌باکتريواستاتيک‌ يا باکتريسيد مي‌باشد.مکانيسم‌ اثر اين‌ دارو بخوبي‌ شناخته‌ نشده‌است‌.                                                                                                                                                                    

• فارماکوکينتيک‌: اين‌ دارو از راه‌ خوراکي‌بخوبي‌ جذب‌ مي‌شود و پس‌ از جذب‌ دراغلب‌ بافتها و مايعات‌ بدن‌ منتشر مي‌شود.پيرازين‌ آميد در کبد به‌ متابوليت‌ فعال‌خود، هيدروليز مي‌شود. غلظت‌ سرمي‌دارو ۲ ـ ۱ ساعت‌ و غلظت‌ سرمي‌ متابوليت‌آن‌ ۵ ـ ۴ ساعت‌ پس‌ از مصرف‌ به‌ اوج‌ خودمي‌رسد. نيمه‌ عمر دارو ۹/۵ ساعت‌ و نيمه‌عمر متابوليت‌ آن‌ ۱۲ ساعت‌ است‌ که‌ درصورت‌ نارسايي‌ مزمن‌ کليه‌ به‌ ترتيب‌ تا ۲۶و ۲۲ ساعت‌ ممکن‌ است‌ افزايش‌ يابند. دفع‌اين‌ دارو کليوي‌ است‌.                                                                                                                                                                                                                                    

• وارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ وجود آسيب‌کليوي‌ و پورفيري‌ نبايد مصرف‌ شود.                                                                                                                                                  

• هشدارها: در صورت‌ وجود عيب‌ کار کبد،عيب‌ کار کليه‌، ديابت‌ و نقرس‌، اين‌ دارو بايدبا احتياط فراوان‌ مصرف‌ شود. پيگيري‌کار کبد در طول‌ درمان‌ با اين‌ دارو توصيه‌مي‌شود.                                                                                                                                                

• عوارض‌ جانبي‌: تب‌، بي‌اشتهايي‌، بزرگ‌شدن‌ کبد، يرقان‌ و نارسايي‌ کبد، عوارض‌مهم‌ اين‌ دارو هستند.                                                                                                                                                                                                                                  

• نکات‌ قابل‌ توصيه‌: بيمار يا اطرافيان‌ وي‌ رابايد از نظر تشخيص‌ علايم‌ اختلال‌ کبدي‌آگاه‌ ساخت‌ و به‌ بيمار يادآور شد که‌ درصورت‌ بروز علايم‌ اين‌ اختلال‌ از جمله‌،تهوع‌ مداوم‌، استفراغ‌، بيحالي‌ و يرقان‌،فورا مصرف‌ دارو را قطع‌ و به‌ پزشک‌مراجعه‌ کند.                                                                                                                                                                            

• مقدار مصرف‌: مقدار مصرف‌ اين‌ دارو دردرمان‌ سل‌ در بخش‌ کليات‌ داروهاي‌ ضدسل‌ ذکر شده‌ است‌.                                                                                                                                                                                                                                    

• اشکال‌ دارويي‌:   Scored Tablet: 500mg

 


ریفامپین

 

• موارد مصرف‌: ريفامپين‌ به‌ همراه‌ سايرداروهاي‌ ضد سل‌ در درمان‌ اين‌ بيماري‌مصرف‌ مي‌شود. همچنين‌، اين‌ دارو همراه‌با ساير داروها در درمان‌ عفونتهاي‌ حاداستافيلوکوکي‌ و جذام‌ وعفونتهاي‌ آتيپيک‌ناشي‌ از انواع‌ ميکوباکتريم‌ و نيز درپيشگيري‌ از مننژيت‌ مننگوکوکي‌ و عفونت‌ناشي‌ از هموفيلوس‌ آنفلوانزا مصرف‌مي‌شود.                                                                                                                                                                                                  

• مکانيسم‌ اثر: ريفامپين‌ يک‌ آنتي‌بيوتيک‌ باطيف‌ اثر گسترده‌ و باکتريسيد مي‌باشد که‌از  طريق‌ مهار RNA باکتريايي‌ اثر خود رااعمال‌ مي‌نمايد.                                                                                                                                                                                    

• فارماکوکينتيک‌: اين‌ دارو به‌ خوبي‌ از راه‌خوراکي‌ جذب‌ مي‌شود و پس‌ از جذب‌ دراغلب‌ بافتها و مايعات‌ بدن‌ منتشر مي‌شود.غلظت‌ سرمي‌ دارو ۴ ـ ۱/۵ ساعت‌ بعد ازمصرف‌ خوراکي‌ به‌ اوج‌ خود مي‌رسد.ريفامپين‌ در کبد متابوليزه‌ مي‌شود. نيمه‌عمر دارو ۵ ـ ۳ ساعت‌ است‌ که‌ پس‌ ازمصرف‌ مکرر به‌ ۳ ـ ۲ ساعت‌ کاهش‌مي‌يابد. دفع‌ اين‌ دارو عمدتا از راه‌ صفرا ومدفوع‌ است‌ و دارو وارد چرخه‌ روده‌اي‌ کبدي‌ نيز مي‌شود. تقريبا ۱۵ ـ ۶ درصددارو به‌صورت‌ تغيير نيافته‌ و ۱۵ درصدبه‌صورت‌ متابوليت‌ فعال‌ از طريق‌ ادراردفع‌ مي‌شود.                                                                                                                                                                                          

• موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ ابتلاي‌ بيماربه‌ يرقان‌ و پورفيري‌ نبايد مصرف‌ شود.                                                                                                                                              

• هشدارها:                                                                                                      

۱ ـ مقدار مصرف‌ دارو درصورت‌ وجود عيب‌ کار کبد بايد کاهش‌داده‌ شود.                                

۲ ـ در صورت‌ ابتلاي‌ بيمار به‌ اختلالات‌کبدي‌ و در صورت‌ درمان‌ دراز مدت‌ انجام‌آزمونهاي‌ کار کبد به‌طور ادواري‌ توصيه‌مي‌شود.                                                                                    

۳ ـ در صورت‌ ابتلاي‌ بيمار به‌ عيب‌ کارکليه‌ (در صورتي‌ که‌ دارو به‌ مقداري‌ بيش‌از ۶۰۰mg/day مصرف‌ مي‌شود)، اين‌ داروبايد با احتياط فراوان‌ مصرف‌ شود.                                                                                                                                                                    

• عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ جانبي‌ شامل‌بي‌اشتهايي‌، تهوع‌، استفراغ‌ و اسهال‌، تغييررنگ‌ ادرار و ترشحات‌ بدن‌ به‌ نارنجي‌،عوارضي‌ با علايم‌ آنفلوانزا شامل‌ لرز، تب‌،سرگيجه‌ و درد استخوان‌، کلاپس‌ و شوک‌،کم‌ خوني‌ هموليتيک‌، نارسايي‌ حاد کليه‌،پورپوراي‌ ترومبوسيتوپنيک‌، تغيير درعملکرد کبد، يرقان‌، برافروختگي‌، کهير وبثورات‌ جلدي‌ مي‌باشد.                                                                                                                                                                          

• تداخل‌هاي‌ دارويي‌: ريفامپين‌ متابوليسم‌بسياري‌ از داروها را افزايش‌ مي‌دهد ومنجر به‌ کاهش‌ اثر يا کاهش‌ غلظت‌پلاسمايي‌ آنها مي‌شود.                                                                                                                                                                                      

• نکات‌ قابل‌ توصيه‌:                                                                                              

۱ ـ بايد به‌ بيماران‌توصيه‌ نمود در صورت‌ استفاده‌ ازقرصهاي‌ جلوگيري‌ کننده‌ از بارداري‌ درطول‌ درمان‌ با اين‌ دارو، حتم?از سايرروشهاي‌ جلوگيري‌ از بارداري‌ نيزاستفاده‌ نمايند.                                                                                                                                            

۲ ـ در صورت‌ مصرف‌ ريفامپين‌ احتمال‌تغيير رنگ‌ لنزهاي‌ نرم‌ وجود دارد.                                                                                                                                                        

۳ ـ در صورت‌ قطع‌ مصرف‌ دارو، مصرف‌آن‌ را بايد مجددا با مقدار کم‌ آغاز کرد وبتدريج‌ مقدار مصرف‌ آن‌ را افزايش‌ داد. درصورت‌ بروز عوارض‌ جانبي‌ جدي‌، بايدمصرف‌ دارو را براي‌ هميشه‌ قطع‌ کرد.                                                                                                                          

۴ ـ بيمار يا اطرافيان‌ وي‌ را بايد از نظر تشخيص‌ علايم‌ اختلال‌ کبدي‌ آگاه‌ساخت‌ و به‌ بيمار يادآور شد در صورت‌بروز علايم‌ اين‌ اختلال‌ از جمله‌، تهوع‌مداوم‌، استفراغ‌، بيحالي‌ و يرقان‌ فورا مصرف‌ دارو را قطع‌ و به‌ پزشک‌ مراجعه‌کند.                                                                                                                                                                                                  

• مقدار مصرف‌:                                                                                                                                                                                                                          

بزرگسالان‌: مقدار مصرف‌ ريفامپين‌ از راه‌خوراکي‌ يا تزريق‌ وريدي‌ در درمان‌عفونتهاي‌ استافيلوکوکي‌ همراه‌ با سايرداروها ۱/۲g/day ـ ۰/۶ در ۴ ـ ۲ مقدارمنقسم‌ مي‌باشد. مقدار مصرف‌ اين‌ دارو دردرمان‌ سل‌ در بخش‌ کليات‌ داروهاي‌ ضدسل‌ ذکر شده‌ است‌.                                                                                                                                                              

مقدار مصرف‌ اين‌ دارو در درمان‌ جذام‌۶۰۰ ميلي‌گرم‌ يکبار در ماه‌ (۴۵۰ ميلي‌گرم‌براي‌ بيماران‌ با وزن‌ کمتر از ۳۵کيلوگرم‌)از راه‌ خوراکي‌ يا تزريق‌ وريدي‌است‌. براي‌ پيشگيري‌ از مننژيت‌مننگوکوکي‌ ۶۰۰ ميلي‌گرم‌ هر ۱۲ ساعت‌براي‌ ۲ روز، از راه‌ وريدي‌ و ۶۰۰ ميلي‌ گرم‌يکبار در روز براي‌ ۴ روز از راه‌ خوراکي‌مصرف‌ مي‌شود. همچنين‌، براي‌ پيشگيري‌از عفونت‌ ناشي‌ از هموفيلوس‌ انفلوانزا(نوع‌ b) 600 ميلي‌گرم‌ يکبار در روز براي‌ ۴روز از راه‌ خوراکي‌ مصرف‌ مي‌شود.                                                                                                                                                      

کودکان‌: مقدار مصرف‌ اين‌ دارو در درمان‌سل‌ در بخش‌ کليات‌ داروهاي‌ ضد سل‌ ذکرشده‌ است‌. در نوزادان‌ با سن‌ کمتر ازيکماه‌، براي‌ پيشگيري‌ از عفونت‌مننگوکوکي‌ ۵mg/kg هر ۱۲ ساعت‌ به‌ مدت‌۲ روز از راه‌ خوراکي‌ يا وريدي‌ مصرف‌مي‌شود.                                                                                                                                                                                

براي‌ پيشگيري‌ از عفونت‌ هموفيلوس‌آنفلوانزا ۱۰mg/kg/day به‌ مدت‌ ۴ روز ازراه‌ خوراکي‌ مصرف‌ مي‌شود. در کودکان‌با سن‌ بيشتر از يکماه‌، براي‌ پيشگيري‌ ازعفونت‌ مننگوکوکي‌، ۱۰mg/kg هر ۱۲ساعت‌ به‌ مدت‌ ۲ روز از راه‌ خوراکي‌ ياوريدي‌ مصرف‌ مي‌شود. براي‌ پيشگيري‌از عفونت‌ هموفيلوس‌ آنفلوانزا،۲۰mg/kg/day به‌ مدت‌ ۴ روز از راه‌خوراکي‌ مصرف‌ مي‌شود. حداکثر مقدارمصرف‌ در روز، ۶۰۰ ميلي‌ گرم‌ مي‌باشد.                                                                                                                                                                                    

• اشکال‌ دارويي‌:              Capsule: 150mg, 300mg                                                                                         For Injection: 600mg                                                                                         Oral Drops: 153mg/ml

 


استرپتومایسین

 

• موارد مصرف‌: اين‌ دارو همراه‌ با سايرداروهاي‌ ضد سل‌، در درمان‌ سل‌ مصرف‌مي‌شود. همچنين‌ در درمان‌ بروسلوز،گرانولوما اينگوئينال‌، طاعون‌ و تولارمي‌مصرف‌ مي‌شود.                                                                                                                                                    

• موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو نبايد درصورت‌ ابتلاي‌ بيمار به‌ مياستني‌ گراو مصرف‌ شود.                                                                                                                                      

• هشدارها : فاصله‌ زماني‌ بين‌ دفعات‌ مصرف ‌دارو در بيماران‌ مبتلا به‌ عيب‌ کار کليه‌ بايد افزايش‌ يابد.                                                                                                                                                                                                                                      

• عوارض‌ جانبي‌: آسيب‌بخش‌ حلزوني‌ گوش‌،مسموميت‌ برگشت‌پذير کليه‌، بندرت‌ کاهش‌منيزيم‌ خون‌ به‌ويژه‌ در مصرف‌ طولاني‌مدت‌ دارو، کوليت‌ پسودوممبران‌ وهمچنين‌ واکنش‌هاي‌ حساسيت‌ مفرط وپارستزي‌ دهان‌ از عوارض‌ احتمالي‌ اين‌دارو هستند.                                                                                                                                                                    

• تداخل‌هاي‌ دارويي‌: در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ سفالوسپورين‌ها (به‌ويژه‌سفالوتين‌)، آمفوتريسين‌، سيکلوسپورين‌و داروهاي‌ سيتوتوکسيک‌، خطر بروزمسموميت‌ کليوي‌ (و احتمالا مسموميت‌گوشي‌) افزايش‌ مييابد. مصرف‌ همزمان ‌استرپتومايسين‌ با نئوستيگمين‌ و پيريدوستيگمين‌، اثر اين‌ داروهاي ‌کولينرژيک‌ را کاهش‌ مي‌دهد. مصرف‌ همزمان‌ استرپتومايسين‌ با داروهاي ‌مسدد عصب‌ ـ عضله‌ ممکن‌ است‌ موجب‌ ضعف‌ بيشتر عضلات‌ اسکلتي ‌، ضعف‌ تنفس‌ و حتي‌ آپنه‌ شود . خطر بروز مسموميت‌ گوشي‌ در صورت‌ مصرف‌ بااسترپتومايسين‌ با داروهاي‌ مدر گروه‌حلقه‌ لوپ‌ ممکن‌ است‌ افزايش‌ يابد. ازمصرف‌ همزمان‌ اين‌ دارو با کاپرئومايسين‌بايد خودداري‌ کرد، زيرا خطر بروزمسموميت‌ گوشي‌ و کليوي‌ و انسداد عصب‌ـ عضله‌ ممکن‌ است‌ افزايش‌ يابد.                                                                                                                                                            

• نکات‌ قابل‌ توصيه‌:                                                                                              

۱ ـ دوره‌ درمان‌ سل‌ممکن‌ است‌ ۲ ـ ۱ سال‌ يا حتي‌ بيشتر طول‌بکشد. با وجود اين‌، در صورت‌ بروز علايم‌مسموميت‌ با اين‌ دارو، مصرف‌ آن‌ بايدقطع‌ شود.                                                      

۲ ـ محل‌ تزريق‌ دارو در هر بار تزريق‌ بايد عوض‌ شود. تزريق‌ غلظتهاي‌ بيش‌ از ۵۰۰mg/ml توصيه‌ نمي‌شود.                                                                                                                                                                                                                              

• مقدار مصرف‌:                                                                                                                                                                                                                        

بزرگسالان‌: در درمان‌ سل‌، به‌ همراه‌ باساير داروهاي‌ ضد سل ‌، ۱g/day از راه ‌عضلاني‌ تزريق‌ مي‌شود. اين‌ مقدار بايد درحداقل‌ زمان‌ ممکن‌ از نظر باليني‌ به‌ يک‌ گرم‌۳ ـ ۲ بار در هفته‌ کاهش‌ يابد. در درمان ‌ساير عفونتهاي‌ باکتريايي ‌، همراه‌ با سايرداروها، ۱ ـ ۰/۲۵ گرم‌ هر ۶ ساعت‌ و دردرمان‌ طاعون‌ ۱ ـ ۰/۵ گرم‌ هر ۶ ساعت‌تزريق‌ عضلاني‌ مي‌شود. در درمان ‌تولارمي‌ ۵۰۰ ـ ۲۵۰ ميلي‌گرم‌ هر ۶ ساعت ‌به‌ مدت‌ ۱۰ ـ ۷ روز تزريق‌ عضلاني‌ مي‌شود.                                                                                                                                                          

کودکان‌: در درمان‌ سل ‌، به‌ همراه‌ ساير داروهاي‌ ضد سل‌ ، ۲۰mg/kg/day و دردرمان‌ ساير عفونتهاي‌ باکتريايي‌ ، ۱۰mg/kg ـ ۵ هر ۶ ساعت‌ تزريق‌ عضلاني‌ مي‌شود.                                                                                                                                                  

• اشکال‌ دارويي‌:  For Injection (as sulfate): 1g

 

 

هشدار!    تجويز و تعيين دوز دارو به عهده پزشک مي باشد
و مدفایلز هيچگونه مسئوليتي در خصوص مصرف خود سرانه دارو ندارد

 
 


 مدفایلز (بانک جامع فایل های پزشکی)


 

کارشناس پرستاری و علاقه مند به دنیای وب و کامپیوتر

http://medfiles.ir/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *