شما اینجا هستید: خانه » کتابخانه » دفروکسامين DEFEROXAMINE

دفروکسامين DEFEROXAMINE

• موارد مصرف‌: دفروکسامين‌ يک‌ عامل‌شلاته‌ کننده‌ فعال‌ است‌ که‌ به‌عنوان‌ داروي‌کمکي‌ در درمان‌ مسموميت‌ با آهن‌ به‌کاربرده‌ مي‌شود. اين‌ دارو همچنين‌ براي‌تسريع‌ دفع‌ آهن‌ مصرف‌ مي‌شود.دفروکسامين‌ از راه‌ تزريق‌ وريدي ‌، عضلاني‌ و يا داخل‌ صفاقي‌ براي‌ کنترل ‌تجمع‌ آلومينيوم‌ در استخوان ‌، در مبتلايان‌ به‌ نارسايي‌ کليه‌ و در درمان‌مسموميت ‌هاي‌ عصبي‌ و يا ناهنجاري‌هاي ‌استخواني‌ در بيماران‌ تحت‌ دياليز به‌کاربرده‌ مي‌شود.                                                                                                                                                                            

• مکانيسم‌ اثر: دفروکسامين‌ با آهن‌ سه‌ظرفيتي‌ اتصال‌ پيدا کرده‌ و از شرکت‌ آن‌ درواکنش‌هاي‌ شيميايي‌ جلوگيري‌ مي‌کند. اين‌دارو مي‌تواند با آهن‌ آزاد سرم‌، آهن‌فريتين‌ و هموسيدرين‌ اتصال‌ پيدا کند ولي‌از هموگلوبين‌ و ميوگلوبين‌ نمي‌تواند آهن‌برداشت‌ کند. دفروکسامين‌ همچنين‌مي‌تواند از بافت‌هاي‌ مختلف‌ آلومينيوم‌ رابرداشت‌ کرده‌ و يک‌ کمپلکس‌ پايدار محلول‌در آب‌ ايجاد کند.                                                                                                                                

• فارماکوکينتيک‌: کمتر از ۱۵% دارو از طريق‌دستگاه‌ گوارش‌ جذب‌ مي‌شود.دفروکسامين‌ بوسيله‌ آنزيم‌هاي‌ پلاسمايي‌متابوليزه‌ و از طريق‌ ادرار دفع‌ مي‌شود.مقداري‌ از دارو نيز از طريق‌ صفرا و مدفوع‌دفع‌ مي‌گردد و نيمه‌ عمر آن‌ ۶/۱ ساعت‌مي‌باشد. آهن‌ شلات‌ شده‌ که‌ از طريق‌کليه‌ها دفع‌ مي‌گردد، رنگ‌ ادرار را به‌ قرمزمتمايل‌ مي‌کند.                                                                                                                                                                                

• موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در بيماري‌هاي‌شديد کليوي‌ يا بي‌ادراري‌ و درهموکروماتوز اوليه‌ نبايد مصرف‌ شود.                                                                                                                                                                                                                            

• هشدارها:                                                                                                      

۱ ـ احتمال‌ بروز آب‌ مرواريد دربيماراني‌ که‌ تحت‌ درمان‌ طولاني‌ بادفروکسامين‌ هستند وجود دارد.  

۲ ـ مصرف‌ اين‌ دارو در کودکان‌ زير سه‌سال‌ منوط به‌ دفع‌ ۱mg/day آهن‌ مي‌باشد.                  

۳ ـ در افراد سالخورده‌ همراه‌ ويتامين‌ Cاستفاده‌ گردد.                                                    

۴ ـ  راه‌ تجويز وريدي‌ فقط در بيماران‌ مبتلابه‌ کلاپس‌ قلبي‌ ـ عروقي‌ مورد استفاده‌ قرارگيرد و در اولين‌ فرصت‌ تجويز داروبه‌صورت‌ داخل‌ عضلاني‌ ادامه‌ يابد.                                                                                                                                                                        

• عوارض‌ جانبي‌: در محل‌ تزريق‌ گاهي‌خارش‌، درد و سفتي‌ ايجاد مي‌گردد. دردرمان‌ درازمدت‌ ممکن‌ است‌ واکنش‌هاي‌آلرژيک‌ شامل‌ تورم‌ روي‌ پوست‌، خارش‌عمومي‌ بدن‌، بثورات‌ جلدي‌ و واکنش‌هاي‌آنافيلاکتيک‌ رخ‌ دهد.                                                                                                                                                                                                      

• تداخل‌هاي‌ دارويي‌: تجويز همزمان‌ باويتامين‌ C باعث‌ افزايش‌ توانايي‌ اين‌ دارودر دفع‌ بيشتر آهن‌ مي‌گردد اگرچه‌ احتمال‌سميت‌ آهن‌ نيز افزايش‌ مي‌يابد.                                                                                                                                                                        

• مقدار مصرف‌:                                                                                                    

بزرگسالان‌: در مسموميت‌ با آهن‌ در ابتدامقدار يک‌ گرم‌ و سپس‌ هر چهار ساعت‌۵۰۰ ميلي‌ گرم‌ (تا دوبار) به‌صورت‌عضلاني‌ تزريق‌ مي‌شود. در صورت‌ لزوم‌تجويز دارو به‌ ميزان‌ ۵۰۰ ميلي‌ گرم‌ هر ۱۲ ـ ۴ ساعت‌ تا حداکثر ۶g/day قابل‌ تکراراست‌.                                                                                                                                                                                

مقدار اوليه‌ تجويز داخل‌ وريدي‌ دارو يک‌گرم‌ است‌ که‌ با سرعت‌ کمتر از ۱۵mg/kg/hانفوزيون‌ مي‌گردد و سپس‌ مقدار ۵۰۰ ميلي‌گرم‌ هر چهار ساعت‌ (تا دوبار) تا حداکثر۶g/24h تجويز مي‌شود.                                                                                                                                                                                                                                

براي‌ تجويز زير جلدي‌ مقدار ۲g ـ ۱ طي‌مدت‌ ۲۴ ـ ۸ ساعت‌ توسط يک‌ پمپ‌ سيارتزريق‌ مي‌گردد. مقدار مصرف‌ دارو از۲۰mg/kg شروع‌ و به‌ ۱۱۰mg/kg يا مقدارتام‌ ۳ گرم‌ در ۱۰ ميلي‌ ليتر آب‌ مقطراستريل‌ افزايش‌ مي‌يابد که‌ طي‌ ۱۰ ساعت‌در بافت‌ زير جلد انفوزيون‌ مي‌شود.                                                                                                                                        

در مسموميت‌ مزمن‌ ۵۰mg/kg/day ـ ۲۰ ازدارو طي‌ مدت‌ ۸ ساعت‌ به ‌صورت‌ زير جلدي‌ انفوزيون‌ مي‌گردد. معهذا ، تزريق‌عضلاني‌ راه‌ تجويز ترجيحي‌ دارو است‌ که‌ بايد در تمام‌ بيماراني‌ که‌ در حالت‌ شوک‌ نمي‌باشند ، مورد استفاده‌ قرار گيرد . دوز معمول‌ داخل‌ عضلاني‌ بالغين‌ و اطفال‌ ۱g/day ـ ۰/۵ مي‌باشد . به علاوه‌ ، در صورت‌انتقال‌ خون‌ به‌ بيمار، لازم‌ است‌ يک‌ دوز ۲ گرمي‌ دارو همراه‌ با هر واحد خون‌ تزريقي ‌به ‌صورت‌ انفوزيون‌ آهسته‌ داخل‌ وريدي‌ با حداکثر سرعت‌ ۱۵mg/kg/h تجويز گردد.                                                                                                                                                                                                              

کودکان‌: دوز توصيه‌ شده‌ اطفال‌ درمسموميت‌ حاد با آهن‌ مقدار۵۰mg/kg/dose است‌ که‌ هر ۶ ساعت‌ و تازماني‌ که‌ رنگ‌ ادرار تغيير نيافته‌ است‌به‌صورت‌ داخل‌ عضلاني‌ تجويز مي‌گردد.سلامت‌ و کارآيي‌ دارو در اطفال‌ کوچکتر از۳ سال‌ ثابت‌ نشده‌ است‌.                                                                                                                                                                      

• اشکال‌ دارويي‌:  For Injection (as Mesylate): 500mg

 

کارشناس پرستاری و علاقه مند به دنیای وب و کامپیوتر

http://medfiles.ir/

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *